Με αφορμή την προαιρετική δημόσια πρόταση εξαγοράς της εταιρείας Austriacard, που διαπραγματεύεται στο Euronext Athens, από την ιαπωνική εταιρεία Dai Nippon Printing (DNP) ένα μικρό αλλά ελπίζω κατανοητό άρθρο για το τι συμβαίνει στις προαιρετικές δημόσιες προτάσεις εξαγοράς.
Συχνά συμβαίνει να ανακοινωθεί «προαιρετική δημόσια πρόταση εξαγοράς» εταιρείας που διαπραγματεύεται στο Euronext Athens. Κάποια εταιρεία που συνήθως κατέχει ένα ποσοστό (δεν έχει σημασία ποιο είναι αυτό) ανακοινώνει ότι προτίθεται να καταθέσει προαιρετική δημόσια πρόταση εξαγοράς μιας εισηγμένης εταιρείας. Στις περισσότερες περιπτώσεις εάν όχι σε όλες, πριν την ανακοίνωση έχουν ήδη έρθει σε συμφωνία η εταιρεία με τον βασικό μέτοχο της εισηγμένης, σε τιμή που θεωρείται δίκαιη και για τα δύο μέρη.
Εάν η τιμή που θα ανακοινωθεί είναι μεγαλύτερη της χρηματιστηριακής, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό θα υπάρξει άνοδος στο ταμπλό του χρηματιστηρίου. Μαζί με την τιμή, ανακοινώνεται και χρονική περίοδος αποδοχής ή όχι της προσφοράς. Επειδή στις εισηγμένες υπάρχει διασπορά μετοχών, εάν η πρόταση γίνει αποδεκτή από συγκεκριμένο ποσοστό και πάνω (την ώρα που γράφεται το άρθρο είναι 90%), τότε ο αγοραστής έχει δικαίωμα να προχωρήσει σε squeeze-out των υπόλοιπων μετοχών. Δηλαδή να υποχρεώσει τους εναπομείναντες μετόχους να παραδώσουν τις μετοχές τους στην τιμή της προσφοράς.
Συμφέρει αυτό τους μικρομετόχους; Μόνο φιλοσοφικά μπορεί να τεθεί τέτοιο ερώτημα. Δεν έχει το δικαίωμα ο μικρομέτοχος να πει «όχι εγώ δεν δίνω τις μετοχές μου ή θέλω να τις δώσω σε μεγαλύτερη τιμή» Το μόνο δικαίωμα που έχει, είναι ποια χρονική στιγμή θα τις δώσει. Εάν θα τις δώσει στην προκαθορισμένη χρονική περίοδο ή θα περιμένει το squeeze-out. Δεν έχει λόγο να καθυστερεί, διότι απλά έχει δεσμευμένο το κεφάλαιό του. Το μόνο που πρέπει να κάνει, είναι να αποφασίσει που θα τοποθετήσει το κεφάλαιό του. Τις απαραίτητες ενέργειες θα τις κάνει η χρηματιστηριακή του.
Θεωρητικά, μπορεί η τιμή του squeeze–out να είναι μεγαλύτερη από την τιμή της προαιρετικής δημόσιας πρότασης εξαγοράς, αλλά στην πράξη από όσο γνωρίζω δεν έχει συμβεί. Όταν η δημόσια πρόταση έχει γίνει αποδεκτή από μεγάλο ποσοστό μετόχων, όπως ήδη αναφέραμε εκ του νόμου είναι πάνω από 90%, δεν έχει λόγο ο αγοραστής να προσφέρει μεγαλύτερη τιμή για λίγες εναπομένουσες μετοχές. Άλλωστε η τιμή εξαγοράς έχει υπολογιστεί με βάση τα θεμελιώδη της εταιρείας. Ωστόσο, ο κάθε μέτοχος έχει το δικαίωμα «αμφισβήτησης της αποζημίωσης», εάν πιστεύει ότι η τιμή της δημόσιας πρότασης δεν είναι δίκαιη, βάση του άρθρου 27 §7 του Ν. 3461/2006. Κάτι τέτοιο είναι τόσο χρονοβόρο, όσο και κοστοβόρο και δεν θεωρώ ότι ωφελεί να μπλέξει κάποιος σε μια τέτοια διαδικασία με αμφίβολο αποτέλεσμα.
Στο squeeze-out η «ανταλλαγή» μετοχών -χρημάτων γίνεται χωρίς έξοδα.
Σχολιάστε